Uluslararası göçler, yer degistirmeler,tehcirler
ülkelerin günlük politik çıkarlar uğruna tarih, siyasi söylemlerle toplumların hassasiyetlerini gözetmeden sorumluluk anlayışından uzak, ayrıştırıcı diyalog gelecek nesillere zarar verici niteliktedir.
Osmanlı Devleti’nin tebaa-i sâdıka (sadık teba) dediği Ermeniler; Türklerce Anadolu’nun 1071’de fethinden I. Dünya Savaşına kadar önce
Selçuklu Devleti, sonra da Osmanlı Devleti’nin egemenliği altındaki
bölgelerde, sanat ve ticaretteki başarılarılariyla da varlıklı bir toplum haline geldiler.
Osmanlı Hükûmeti, 24 Nisan 1915 tarihinde Ermeni komitelerini ka-
patmış ve 235 kişiyi devlet aleyhine faaliyette bulunmaktan tutuklamıştır.
27 Mayıs 1915 tarihinde bir “Tehcir Kararnamesi” çikartarak Suriye Bolgesinde yeni bir yaşam alani oluşturmaya çalismistir.
Osmanli farklı etnik ve kültürel kökenlerden gelen toplumların barış, karşılıklı saygı ve diyalog içinde bir arada yaşamasını savunan çoklu millet yönetim sistemi ile
Osmanlıda 29 Ermeni paşa oldu. 22 Ermeni Dışişleri, Ticaret, Maliye, Posta vs.da bakanlık yaptı. Darphane Ermeni Düzyan ailesine; Baruthane yönetimi Ermeni Dadyan ailesine verildi.
Ohannes Hüdaverdiyan Meclis-i Mebusan/Parlamento (1876) Başkan Vekili yapıldı. 33 Ermeni mebus/milletvekili oldu. 7 Ermeni büyükelçi, 11 Ermeni başkonsolos ve konsolos görevinde bulundu. 11 Ermeni darülfünun/üniversite öğretim üyeliği yaptı
Tüm bu sürec sonrasi Ermenileri denizden denize Ermenistan hayaliyle Türklere karşı savaş açtılar…Ermenistan’ın ilk Başbakanı Ovanes Kaçaznuni 1923 yılında Bükreş’te “Taşnak Partisi” toplantısında diyiyor ki: “İsyanımızın temelinde İtilaf devletlerinin bize vaat ettiği Ermenistan hayali vardı, gerçeği göremedik. Ve TÜRKLER DOĞRU yaptı.” diyiyor..
Kamuoyunu yanıltan, New York Belediye Başkani Sayın Mamdani’nin sorumsuz açıklamaların IMDO olarak kabul edilemez
bir durum olarak göruyoruz.
Fethi Ahmet Gel
Başkan
The Armenians, whom the Ottoman State called “tebaa-i sadıka” (loyal subjects), became a prosperous community among Turks, achieving success in art and trade in the regions under Seljuk and then Ottoman rule from the conquest of Anatolia in 1071 until World War I.
On April 24, 1915, the Ottoman Government shut down Armenian committees and arrested 235 individuals for activities against the state. On May 27, 1915, it issued a “Deportation Decree” to establish a new living area for them in the Syria region.
With its multi-ethnic governance system that advocated for different ethnic and cultural groups to live together in peace, mutual respect, and dialogue, the Ottoman Empire saw 29 Armenian pashas. 22 Armenians served as ministers of Foreign Affairs, Trade, Finance, Post, etc. The Mint was given to the Armenian Düzgün family; the Gunpowder Administration to the Armenian Dadyan family. Ohannes Krikor Hovhannesyan was made Deputy Chairman of the Meclis-i Mebusan/Parliament (1876). 33 Armenians became deputies/members of parliament. 7 Armenians served as ambassadors, 11 as chief consuls and consuls. 11 Armenians held university professorships.
After all this, Armenians launched a war against Turks with the dream of a “sea-to-sea Armenia.” Armenia’s first Prime Minister, Hovhannes Kachaznuni, said at the “Dashnak Party” meeting in Bucharest in 1923: “At the root of our rebellion was the dream of Armenia promised by the Allied states; we could not see the truth. And THE TURKS WERE RIGHT.”
We, as IMDO, view the irresponsible statements of New York City Mayor Mr. Mamdani, which mislead the public, as absolutely unacceptable.
Fethi Ahmet Gel
President
